શેરુ નામનો એક ભટકતો કૂતરો હતો. એક દિવસ બજાર નજીકથી તેને એક મોટો મસાલેદાર હડકાનો ટુકડો મળ્યો. તે ખુશ-ખુશ થઈ ગયો. તેણે વિચાર્યું કે તે શાંત જગ્યાએ જઈને એકલો આ હાડકાનો આનંદ માણશે.
હાડકું મોઢામાં દબાવીને તે નદી પર આવેલા એક નાના લાકડાના પુલ પરથી પસાર થઈ રહ્યો હતો. પુલની વચ્ચે પહોંચીને તેણે નીચે નદીના શાંત પાણીમાં જોયું.
સ્થિર પાણીમાં તેને પોતાનું જ પ્રતિબિંબ દેખાયું. પરંતુ તે મૂર્ખ કૂતરાએ વિચાર્યું કે પાણીમાં બીજો એક કૂતરો છે જે પણ મોઢામાં હાડકું લઈને ઊભો છે! શેરુના મનમાં લાલચ જાગી: “જો હું તે કૂતરાનું હાડકું પણ પડાવી લઉં, તો મારી પાસે બે હાડકાં થઈ જશે!”
બીજા કૂતરાને ડરાવવા માટે શેરુએ જેવું મોઢું ખોલીને ભસવાનું શરૂ કર્યું “ભાવ ભૌ…”, તેવું જ તેના પોતાના મોઢામાંથી હાડકું છટકીને નદીના ઊંડા પાણીમાં પડી ગયું અને પાણીના પ્રવાહમાં વહી ગયું. શેરુ લાલચના કારણે હાથમાં આવેલું હાડકું પણ ગુમાવીને ભૂખ્યો રહી ગયો.
