એક પહાડી જંગલની વચ્ચે નાનકડી નદી વહેતી હતી. તે નદીને પાર કરવા માટે એક સાંકડો લાકડાનો પાતળો પુલ બનાવેલો હતો. તે પુલ એટલો સાંકડો હતો કે તેના પરથી એક સમયે ફક્ત એક જ પ્રાણી પસાર થઈ શકતું હતું.
એક દિવસ, નદીના બંને કિનારાથી એક-એક બકરી સામસામે પુલ પર ચઢી ગઈ. બંને પુલની બરોબર વચ્ચે પહોંચી ગઈ. હવે પુલ પરથી પાછા ફરવું પણ શક્ય નહોતું અને એકબીજાની બાજુમાંથી પસાર થવું પણ અશક્ય હતું.
શરૂઆતમાં બંને એકબીજા તરફ જોઈને ગુસ્સાથી માથું હલાવવા લાગી અને શિંગડા ભરાવીને ઝઘડવાની તૈયારી કરવા લાગી. પણ જો બંને લડત તો બંને સમુદ્ર કે નદીના વહેણમાં નીચે પડી જાત. થોડીવાર પછી કાળી બકરીને સમજદારી સૂઝી. તેણે કહ્યું, “જો આપણે લડીશું તો બંને ડૂબી મરીશું. એના કરતાં મારી પાસે એક સારો વિચાર છે.”
કાળી બકરી પુલ પર પેટ ઘસીને સૂઈ ગઈ. તેણે બીજી બકરીને કહ્યું, “તું ધીમેથી મારા શરીર પરથી પગ મૂકીને આગળ નીકળી જા.” બીજી બકરીએ આ વાત માની લીધી અને ખૂબ કાળજીપૂર્વક કાળી બકરી પરથી ચાલીને પેલે પાર પહોંચી ગઈ. ત્યારબાદ કાળી બકરી પણ ઊભી થઈને પોતાના રસ્તે ચાલી ગઈ. આપસી સમજદારીથી મોટી આપત્તિ ટળી ગઈ.
