એક ગાઢ જંગલમાં સુંદર નામનું એક ચંચળ હરણ રહેતું હતું. તે જંગલ નજીકના એક ગામમાં લાલિયો નામનો એક વફાદાર અને હોશિયાર કૂતરો રહેતો હતો. જંગલની સરહદ પર બંને વારંવાર મળતા અને તેમની વચ્ચે ગાઢ મિત્રતા થઈ ગઈ હતી. બંને કલાકો સુધી સાથે રમતા અને જંગલમાં ફરતા.
એક દિવસ એક શિકારીએ જંગલની વચ્ચે હરણને પકડવા માટે મજબૂત જાળ બિછાવી. હરણ ઘાસ ચરવા જતાં જાળમાં ફસાઈ ગયું. તે બહાર નીકળવા માટે તરફડિયાં મારવા લાગ્યું પરંતુ નીકળી ન શક્યું. તેવામાં લાલિયો ત્યાંથી પસાર થતો હતો. તેણે પોતાના મિત્રને આફતમાં જોયો.
લાલિયાએ સમય ગુમાવ્યા વિના શિકારીને આવતો જોયો. તે જોરથી ભસવા લાગ્યો અને શિકારીની સામે દોડ્યો, જેથી શિકારી રસ્તો બદલવા મજબૂર થાય. ત્યારબાદ લાલિયાએ ઝડપથી જઈને પોતાના તીક્ષ્ણ દાંત વડે હરણની જાળને ચાવી નાખી.
હરણ જાળમાંથી છૂટી ગયું અને બંને મિત્રો શિકારી પહોંચે તે પહેલાં સુરક્ષિત ભાગી ગયા. હરણે લાલિયાનો ખૂબ ખૂબ આભાર માન્યો અને લાલિયાની વફાદારી તથા ચતુરાઈના વખાણ કર્યા.
