રામુ નામનો એક ગરીબ ખેડૂત પોતાના ખેતરમાં એક વફાદાર કૂતરા લાલિયા સાથે રહેતો હતો. લાલિયો અત્યંત સમજુ અને નીડર હતો. એક દિવસ રામુ તેની પત્ની સાથે બહાર ગયો અને ઘરમાં તેનો નાનો દીકરો પારણામાં ઊંઘી રહ્યો હતો. લાલિયાને ઘરની ચોકી કરવા માટે બહાર બેસાડવામાં આવ્યો હતો.
થોડી જ વારમાં એક મોટો કાળો સાપ ઓરડા તરફ સરકીને આવતો દેખાયો. લાલિયાએ સાપને જોયો અને તેની બહાદુરી બતાવીને સાપ પર હુમલો કરી દીધો. ભયંકર લડાઈ પછી લાલિયાએ સાપને મારી નાખ્યો, પરંતુ સાપના લોહીથી લાલિયાનું મોં આખું રંગાઈ ગયું.
જ્યારે રામુ ઘેર પાછો આવ્યો, ત્યારે લાલિયો દોડીને દરવાજે ઊભો રહ્યો. લાલિયાના મોં પર લોહી જોઈને રામુ ગભરાઈ ગયો અને વિચાર્યું કે વફાદાર કૂતરાએ જ તેના પુત્ર પર હુમલો કરી દીધો છે. ક્રોધાવેશમાં આવીને તેણે બાજુમાં પડેલો મોટો પથ્થર કૂતરા પર ફેંક્યો, જેથી વફાદાર લાલિયો મૃત્યુ પામ્યો. જ્યારે રામુ ઓરડામાં ગયો, ત્યારે તેનો પુત્ર જીવતો હતો અને બાજુમાં સાપ મરેલો પડ્યો હતો. રામુને ઉતાવળના નિર્ણય પર ભારે પસ્તાવો થયો.