કાજલ નામની એક ૭ વર્ષની નાનકડી મીઠી છોકરી હતી. તેને ચિત્રો દોરવાનો ઘણો શોખ હતો, પણ ગરીબીના કારણે તેની પાસે સરસ કલર કે કાગળ નહોતા. તે જમીન પર લાકડીથી ચિત્રો બનાવતી હતી.
એક દિવસ તેના પ્યારા સ્વભાવથી ખુશ થઈને જંગલના એક જાદુઈ પરીએ કાજલને એક સુંદર સોનેરી પેન્સિલ આપી. પરીએ કહ્યું, “કાજલ, આ એક જાદુઈ પેન્સિલ છે. તું કાગળ પર જે પણ ચિત્ર દોરીશ, તે જીવંત અને અસલી બની જશે!” કાજલે કાગળ પર એક સરસ લાલ સફરજન દોર્યું, તો ખરેખર એક તાજું સફરજન તેના હાથમાં આવી ગયું!
કાજલે આ પેન્સિલનો ઉપયોગ પોતાના સ્વાર્થ માટે ન કર્યો. તેણે ગામના ગરીબ બાળકો માટે રમકડાં, બીમાર વડીલો માટે દવાઓ, અને ભૂખ્યા લોકો માટે અનાજના ચિત્રો દોરીને બધું સાચું બનાવ્યું. એક લોભી માણસે આ પેન્સિલ ચોરી લીધી અને પોતાના માટે સોનાની મોટી ઈંટો દોરવા લાગ્યો. પણ જાદુઈ પેન્સિલ ફક્ત સારા હૃદયની વાતો જ સાચી કરતી હતી, તેથી તે લોભીના હાથમાં પથ્થરો આવી ગયા. કાજલને તેની પેન્સિલ પાછી મળી ગઈ અને તે પરોપકાર કરતી રહી.
