એક સુંદર જંગલમાં ચીકુ નામનું એક નાનું અને ડરપોક સસલું રહેતું હતું. તે હંમેશાં નાની નાની વાતોથી ડરી જતું હતું. એક દિવસ તે એક મોટા નાળિયેરીના ઝાડ નીચે આરામથી સૂઈ રહ્યું હતું.
અચાનક પવન ફૂંકાયો અને ઝાડ પરથી એક મોટું નાળિયેર નીચે પડ્યું – ‘ધડામ!’ આ મોટો અવાજ સાંભળીને ચીકુ સસલું ભડકીને જાગી ગયું. તેણે પાછળ ફરીને જોયું પણ નહીં અને મનમાં વિચારી લીધું કે, “અરે બાપ રે! આ તો મોટો ધરતીકંપ આવ્યો લાગે છે! આકાશ તૂટી રહ્યું છે!”
તે ગભરાઈને ભાગવા લાગ્યો અને મોટે-મોટેથી બૂમો પાડવા લાગ્યો, “ભાગો! ભાગો! આકાશ તૂટી રહ્યું છે, ધરતી ફાટી રહી છે!” રસ્તામાં તેને એક હરણ મળ્યું. હરણે પૂછ્યું, “ચીકુ ભાઈ, કેમ આટલા ગભરાઈને દોડો છો?” સસલાએ કહ્યું, “હરણ ભાઈ, ભાગો! આકાશ તૂટી રહ્યું છે!” હરણ પણ ગભરાઈ ગયું અને સસલાની પાછળ દોડવા લાગ્યું.
ધીમે-ધીમે આ વાત આખા જંગલમાં ફેલાઈ ગઈ. વાંદરા, હાથી, રીંછ અને બધા જ પ્રાણીઓ જીવ બચાવવા દોડવા લાગ્યા. આખું જંગલ ભયભીત થઈ ગયું.
જંગલના રાજા સિંહે આ હલચલ જોઈ. તેણે બધા પ્રાણીઓને રોક્યા અને પૂછ્યું, “તમે બધા કેમ આમ-તેમ ભાગો છો?” હાથીએ કહ્યું, “મહારાજ, આકાશ તૂટી રહ્યું છે!” સિંહે પૂછ્યું, “તમને કોણે કહ્યું?” હાથીએ કહ્યું, “મને રીંછે કહ્યું.” રીંછે કહ્યું, “મને વાંદરાએ કહ્યું.” એમ કરતાં-કરતાં વાત સસલા પર આવી.
સિંહે ચીકુ સસલાને પૂછ્યું, “ચીકુ, તને ક્યાં દેખાયું કે આકાશ તૂટી રહ્યું છે?” સસલાએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું, “મહારાજ, હું જ્યાં સૂતો હતો ત્યાં મોટો અવાજ આવ્યો અને આકાશ પડવા લાગ્યું.” સિંહ બધા પ્રાણીઓને સાથે લઈને તે જગ્યાએ ગયો.
ત્યાં જઈને જોયું તો જમીન પર એક મોટું નાળિયેર પડેલું હતું. સિંહે હસીને કહ્યું, “જુઓ, આ નાળિયેર પડવાનો અવાજ હતો, કોઈ આકાશ તૂટ્યું નથી!” બધા પ્રાણીઓ સસલાની મૂર્ખામી પર હસવા લાગ્યા અને પોતાના ઘરે પાછા ફર્યા.
