એક વનમાં ગજરાજ નામનો ખૂબ જ મોટો અને આળસુ હાથી રહેતો હતો. તે આખો દિવસ નદી કિનારે કાદવમાં પડ્યો રહેતો અને જંગલના નાના પક્ષીઓ અને પ્રાણીઓને હેરાન કરતો હતો. હાથીને લડાઈમાં હરાવવું અશક્ય હતું, જેથી બધા તેનાથી દુર રહેતા હતા.
એક નાનકડા સસલાએ ગજરાજના આ અભિમાનને ઉતારવાનું નક્કી કર્યું. તે હાથી પાસે ગયો અને ગંભીર અવાજે બોલ્યો, “હે ગજરાજ, ચંદ્રદેવ તમારા આ વર્તનથી ક્રોધિત થયા છે. તેમણે મને તેમનો દૂત બનાવીને મોકલ્યો છે. જો તમે તેમની માફી નહીં માંગો, તો તેઓ નદીનું પાણી ઝેરી બનાવી દેશે.” હાથીને પહેલા વિશ્વાસ ન આવ્યો.
સસલું રાત્રે હાથીને નદી કિનારે લઈ ગયું. નદીના સ્થિર પાણીમાં પૂર્ણિમાના ચંદ્રનું પ્રતિબિંબ દેખાઈ રહ્યું હતું. સસલાએ કહ્યું, “જુઓ, ચંદ્રદેવ ક્રોધિત થઈને ધ્રૂજી રહ્યા છે.” જેવો હાથીએ પોતાની સૂંઢ પાણીમાં નાખી, પાણીના તરંગોને કારણે ચંદ્રનું પ્રતિબિંબ હલવા લાગ્યું. આ જોઈને ગર્વિત હાથી ગભરાઈ ગયો અને ચંદ્રદેવની માફી માંગી લીધી. ત્યાર બાદ તેણે નાના પ્રાણીઓને સતાવવાનું કાયમ માટે બંધ કરી દીધું.
