એક ગામમાં ધનજી નામનો એક દયાળુ વેપારી રહેતો હતો. ધનજી પાસે પપ્પુ નામનો એક ગધેડો હતો. ધનજી દરરોજ ગધેડાની પીઠ પર મીઠાની કોથળીઓ લાદીને બજારમાં વેચવા જતો હતો. રસ્તામાં એક નાની નદી પસાર કરવી પડતી હતી.
એક દિવસ નદી પાર કરતી વખતે પપ્પુ ગધેડાનો પગ લપસી ગયો અને તે પાણીમાં પડી ગયો. જ્યારે તે ઊભો થયો ત્યારે મીઠું પાણીમાં ઓગળી જવાના કારણે કોથળીઓ સાવ હલકી થઈ ગઈ. ગધેડો ખૂબ જ ખુશ થઈ ગયો.
બીજા દિવસે ગધેડાએ નકામી ચાલાકી વાપરીને જાણીજોઈને નદીમાં ડૂબકી મારી દીધી અને ફરી ભાર હલકો કરી લીધો. વેપારી ધનજી ગધેડાની આ ચાલાકી સમજી ગયો. તેણે ગધેડાને પાઠ ભણાવવાનું નક્કી કર્યું.
ત્રીજા દિવસે ધનજીએ મીઠાના બદલે ગધેડાની પીઠ પર સૂકા રૂ (કપાસ) ની કોથળીઓ લાદી. ગધેડો નદી પાસે પહોંચ્યો અને પોતાની જૂની આદત મુજબ જાણીજોઈને પાણીમાં બેસી ગયો. પરંતુ રૂએ પાણી સોષી લીધું અને ભાર દસ ગણો વધી ગયો! ગધેડા માટે ભાર ઊંચકવો અશક્ય થઈ ગયો. ગધેડાને પોતાની કામચોરીનો પસ્તાવો થયો અને તેણે ફરી ક્યારેય ચાલાકી ન કરી.
