લાંબા સમય પહેલાં, હેમલીન નામનું એક સુંદર નગર હતું. પરંતુ તે નગરમાં હજારો ઉંદરોનો મોટો ત્રાસ ફેલાયો હતો. રસોડામાં, કબાટમાં, શેરીઓમાં બધે જ ઉંદરોનો જમાવડો રહેતો હતો. નગરના લોકો ખૂબ જ પરેશાન હતા અને કોઈ ઉપાય કામ કરી રહ્યો નહોતો. નગરશેઠે જાહેરાત કરી કે જે પણ ઉંદરોના આ ત્રાસમાંથી મુક્તિ અપાવશે તેને સોનાના સો સિક્કા ઇનામમાં આપવામાં આવશે.
એક દિવસ ત્યાં એક જાદુઈ વાંસળીવાળો આવ્યો. તેણે વાંસળી પર એક અદભુત ધૂન વગાડવાનું શરૂ કર્યું. તે સૂર સાંભળીને નગરના બધા જ ઉંદરો મંત્રમુગ્ધ થઈને વાંસળીવાળાની પાછળ દોડવા લાગ્યા. વાંસળીવાળો વગાડતો વગાડતો નગરની બહાર આવેલી નદી તરફ ગયો અને બધા જ ઉંદરો નદીમાં ડૂબી ગયા. નગરવાસીઓએ રાહતનો શ્વાસ લીધો પરંતુ નગરશેઠ લોભમાં આવી ગયા અને વાંસળીવાળાને ઇનામ આપવાની ના પાડી દીધી.
આ અપમાનથી ક્રોધિત થઈને વાંસળીવાળાએ ફરી એકવાર વાંસળી વગાડી. આ વખતે વાંસળીનો સૂર અનોખો અને બાળકોને આકર્ષિત કરનારો હતો. નગરના બધા જ નાના બાળકો હસતા અને રમતા વાંસળીવાળાની પાછળ જવા લાગ્યા. માતા-પિતાની નજર સામે જ વાંસળીવાળો બધા બાળકોને લઈને એક રહસ્યમય પર્વત તરફ ગયો અને ત્યાં અદ્રશ્ય થઈ ગયો. નગરશેઠને પોતાની ભૂલ સમજાઈ પણ ઘણું મોડું થઈ ગયું હતું. આ વાર્તા આપણને શીખવે છે કે ક્યારેય આપેલું વચન તોડવું ન જોઈએ.
