એક તળાવમાં બે સુંદર માછલીઓ રહેતી હતી – એકનું નામ સહસ્ત્રબુદ્ધિ (હજાર બુદ્ધિવાળી) અને બીજીનું નામ શતબુદ્ધિ (સો બુદ્ધિવાળી) હતું. તે જ તળાવમાં એક સમજદાર દેડકો પણ રહેતો હતો જેનું નામ એકબુદ્ધિ (એક બુદ્ધિવાળો) હતું.
બંને માછલીઓ પોતાની બુદ્ધિ અને સુંદરતા પર ખૂબ અભિમાન કરતી હતી. તેઓ હંમેશાં દેડકાની મજાક ઉડાવતી. એક સાંજ નદીના કિનારે માછીમારો આવ્યા અને બોલ્યા, “કાલે સવારે આપણે આ તળાવમાં જાળ નાખીશું અને બધી માછલીઓને પકડી લઈશું.”
માછીમારોની વાત સાંભળીને દેડકાએ માછલીઓને કહ્યું, “ચાલો આપણે આ તળાવ છોડીને બીજા સુરક્ષિત તળાવમાં ચાલ્યા જઈએ.” પરંતુ અભિમાની માછલીઓ હસી પડી અને બોલી, “અમને બચવાની હજાર યુક્તિઓ આવડે છે, અમે ડરીને ભાગીશું નહીં.”
પરંતુ સમજદાર દેડકો રાત્રે જ તળાવ છોડીને બાજુના કૂવામાં ચાલ્યો ગયો. બીજા દિવસે સવારે માછીમારો આવ્યા અને જાળ ફેંકી. બંને અભિમાની માછલીઓ ગમે તેટલી યુક્તિઓ કરવા છતાં જાળમાં ફસાઈ ગઈ અને પકડાઈ ગઈ. દેડકાએ કૂવામાંથી સુરક્ષિત રીતે આ બધું જોયું.
