વિજયનગરના મહારાજ કૃષ્ણદેવરાયના દરબારમાં એક દિવસ અન્ય પ્રદેશમાંથી ત્રણ પંડિતો આવ્યા. તેઓ પોતાની જાતને તમામ વેદ અને પુરાણોના જ્ઞાતા ગણાવતા હતા અને તેમનામાં ખૂબ જ ઘમંડ હતો. તેમણે દરબારના બધા જ્ઞાનીઓને પરાજિત કરવાની જાહેરાત કરી.
મહારાજે ચતુર ટેનાલી રામનને તેમની સામે મૂક્યા. ટેનાલી રામન એક કપડામાં બાંધેલી એક વસ્તુ લઈને દરબારમાં આવ્યા અને બોલ્યા, “હે વિદ્વાન પંડિતો, જો તમે આ કપડામાં બાંધેલા મહાન ગ્રંથ વિશે વિવાદ કરીને મને હરાવી દેશો તો અમે હાર સ્વીકારી લઈશું.”
પંડિતોએ પૂછ્યું, “આ કયો ગ્રંથ છે?” ટેનાલીએ કહ્યું, “આ છે તિલકાષ્ઠ-મહિષ-બંધનમ્!” પંડિતોએ આવો કોઈ ગ્રંથ ક્યારેય વાંચ્યો નહોતો, એટલે તેઓ ગભરાઈ ગયા અને શરમથી પોતાની હાર સ્વીકારીને રાત્રે જ નગર છોડીને ભાગી ગયા. સવારે મહારાજે ટેનાલીને પૂછ્યું કે તે કપડામાં કયો ગુપ્ત ગ્રંથ હતો? ટેનાલીએ કપડું ખોલીને જોયું તો અંદર તલના લાકડાનો ટુકડો અને ભેંસ બાંધવાનું દોરડું હતું! સંસ્કૃતમાં તિલકાષ્ઠ એટલે તલનું લાકડું અને મહિષ-બંધનમ્ એટલે ભેંસ બાંધવાનું દોરડું! આ સાંભળી આખો દરબાર હસી પડ્યો.
