એક સુંદર ગામમાં ગોપાલ નામનો એક નાનો ભરવાડનો છોકરો રહેતો હતો. ગોપાલ દરરોજ ગામના સીમમાં ઘેટાં-બકરાં ચરાવવા જતો હતો. પરંતુ ગોપાલને તોફાન અને મજાક કરવાનો નકામો શોખ હતો.
એક દિવસ ગોપાલને મજાક સૂઝી. તે એક મોટી ટેકરી પર ચડી ગયો અને મોટેથી બૂમો પાડવા લાગ્યો, ‘વરુ આવ્યું! વરુ આવ્યું! બચાવો, વરુ મારા ઘેટાંને મારી રહ્યું છે!’ ગામના લોકો લાકડીઓ લઈને દોડતા દોડતા આવ્યા. પણ ત્યાં આવીને જોયું તો કોઈ વરુ ન હતું, ગોપાલ હસી રહ્યો હતો. ગામલોકો ગુસ્સે થઈને પાછા ફરી ગયા.
થોડા દિવસો પછી ગોપાલે ફરી એ જ મજાક કરી અને ગામલોકોને હેરાન કર્યા. ગામલોકોએ નક્કી કર્યું કે હવે ગોપાલની વાત પર ક્યારેય વિશ્વાસ કરવો નહીં.
એક દિવસ ખરેખર જંગલમાંથી એક ભયાનક વરુ આવ્યું અને ઘેટાં પર હુમલો કર્યો. ગોપાલ ગભરાઈ ગયો અને મોટેથી ચીસો પાડવા લાગ્યો, ‘બચાવો! ખરેખર વરુ આવ્યું છે!’ પણ ગામના લોકોએ વિચાર્યું કે ગોપાલ ફરી મજાક કરી રહ્યો છે, તેથી કોઈ મદદે ન આવ્યું. વરુ તેના ઘેટાંને મારી ગયું. ગોપાલને પોતાના જૂઠું બોલવાના વાંકનો મોટો પસ્તાવો થયો.
