એક સુંદર વનમાં ગજરાજ નામનો એક ઘમંડી હાથી રહેતો હતો. તે પોતાના કદ અને અસીમ શક્તિના કારણે જંગલના નાના પ્રાણીઓ જેમ કે સસલા અને વાંદરાની મજાક ઉડાવતો હતો. તે કહેતો, “મારા જેવું તાકાતવર કોઈ નથી!”
ચતુર સસલા અને વાંદરાએ તેને એક દિવસ નમ્રતા શીખવવાનો નિર્ણય કર્યો. વનની વચ્ચે એક નદી વહેતી હતી અને નદીને પેલે પાર એક સુંદર કેરીનો બગીચો હતો. નદીના જોરદાર પ્રવાહને ઓળંગીને બગીચામાંથી કેરી તોડી લાવવાની એક સ્પર્ધા રાખવામાં આવી.
હાથી ભારે હોવાથી નદી તો ઓળંગી ગયો પરંતુ તે ઊંચા આંબાના ઝાડ પર ચડીને કેરી તોડી શક્યો નહીં. વાંદરો નદી પાર કરી શકતો નહોતો પણ ઝાડ પર ચડવામાં હોશિયાર હતો. છેવટે હાથીએ વાંદરાને પોતાની પીઠ પર બેસાડીને નદી પાર કરાવી અને વાંદરાએ ઝાડ પરથી કેરી તોડી આપી.
સસલાએ તળિયે ઊભા રહીને બધી કેરીઓ એકઠી કરી. ત્રણેયના સહકારથી તેઓ વિજેતા બન્યા. ઘમંડી હાથી સમજી ગયો કે દરેક પ્રાણી પાસે કોઈ ને કોઈ વિશિષ્ટ કળા હોય છે અને સાથે મળીને કામ કરવાથી જ જીત થાય છે.
