એક ગરીબ બ્રાહ્મણ હતો. એકવાર તે જંગલમાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો ત્યારે તેણે એક કૂવામાં એક વાઘ, એક વાંદરો, એક સાપ અને એક માણસને ફસાયેલા જોયા. તેમણે બ્રાહ્મણ પાસે મદદ માંગી.
બ્રાહ્મણે પહેલાં તો પ્રાણીઓને બહાર કાઢતા ડર અનુભવ્યો, પણ દયા આવતા તેણે વાઘ, વાંદરા અને સાપને બહાર કાઢ્યા. તે ત્રણેય પ્રાણીઓએ બ્રાહ્મણનો આભાર માન્યો અને કહ્યું, “અમે તમારા ઉપકારનો બદલો જરૂર આપીશું.” છેલ્લે બ્રાહ્મણે તે માણસને પણ બહાર કાઢ્યો, જે વ્યવસાયે સોની હતો. સોનીએ કહ્યું, “જો તમને ક્યારેય જરૂર પડે, તો નગરમાં મારી દુકાને આવજો.”
થોડા સમય પછી બ્રાહ્મણ મુશ્કેલીમાં મુકાયો. તે વાંદરા પાસે ગયો, વાંદરાએ તેને મીઠા ફળો આપ્યા. તે વાઘ પાસે ગયો, વાઘે તેને કીમતી સોનાના દાગીના આપ્યા. બ્રાહ્મણ દાગીના વેચવા માટે નગરમાં રહેતા સોની પાસે ગયો.
પરંતુ લોભી સોનીએ મદદ કરવાને બદલે બ્રાહ્મણની ધરપકડ કરાવી દીધી, કારણ કે તે દાગીના રાજકુમારના હતા જે ખોવાઈ ગયા હતા. જેલમાં બ્રાહ્મણે સાપને યાદ કર્યો. સાપે આવીને રાણીને કરડ્યો અને બ્રાહ્મણના જ અડકવાથી ઝેર ઉતરશે તેવી યુક્તિ કરી. રાજાએ બ્રાહ્મણને મુક્ત કર્યો અને સોનીને જેલમાં નાખ્યો.
