એક જંગલની નજીક એક નગર હતું. એક દિવસ નગરમાંથી એક ચોર સોનાનો ઘંટ ચોરીને જંગલ તરફ ભાગ્યો. જંગલમાં એક વાઘે તે ચોર પર હુમલો કરી તેને મારી નાખ્યો. તે ઘંટ જંગલમાં જ પડી રહ્યો.
થોડા દિવસો પછી વાંદરાઓના એક ટોળાને તે સોનાનો ઘંટ મળ્યો. વાંદરાઓ ઘંટ વગાડીને મજા કરવા લાગ્યા. જ્યારે પણ તેઓ ઘંટ વગાડતા, જંગલમાં ઘંટડીનો મોટો અવાજ આવતો.
નગરના લોકોએ વિચાર્યું કે જંગલમાં કોઈ ભયાનક રાક્ષસ આવ્યો છે જે ઘંટડી વગાડે છે અને લોકોને મારી નાખે છે. બધા લોકો ડરવા લાગ્યા. પરંતુ એક બુદ્ધિશાળી સ્ત્રીએ વિચાર્યું કે રાક્ષસ ક્યારેય નિયમિત સમયે ઘંટડી ન વગાડે. તે તપાસ કરવા એકલી જંગલમાં ગઈ.
ત્યાં તેણે જોયું કે વાંદરાઓ ઝાડ પર બેસીને રમત-રમતમાં ઘંટ વગાડી રહ્યા હતા. તે સ્ત્રી નગરમાં પાછી આવી અને રાજાને કહ્યું, “હું તે રાક્ષસને ભગાડી શકું છું, પણ મને થોડા ફળો આપો.”
ફળો લઈને તે જંગલમાં ગઈ અને ઝાડ નીચે નાખ્યા. વાંદરાઓ ફળો ખાવાની લાલચે ઘંટ નીચે ફેંકી દીધો અને ફળો ખાવા લાગ્યા. તે સ્ત્રી ઘંટ લઈને નગરમાં પાછી આવી. રાજા અને લોકો ખુશ થઈ ગયા.
