એક ગાઢ જંગલમાં સોનુ નામનું એક ખૂબ જ રૂપાળું હરણ રહેતું હતું. તેના માથા પર સુંદર, વળાંકવાળા અને લાંબા શિંગડાં હતાં. એક દિવસ સોનુ નદીનું ચોખ્ખું પાણી પીવા ગયું.
પાણીની સપાટીમાં તેણે પોતાનું પ્રતિબિંબ જોયું. તે પોતાના આકર્ષક શિંગડાં જોઈને ગર્વથી ફુલાઈ ગયું: “ઓહ! મારા શિંગડા કેટલા ભવ્ય છે!” પણ જ્યારે તેની નજર નીચે તેના પાતળા અને વરવા પગ પર ગઈ, ત્યારે તે નિરાશ થઈ ગયું અને બોલ્યું, “અરેરે! ભગવાને મને આવા કદરૂપા અને પાતળા પગ કેમ આપ્યા હશે? આ મારા શરીર પર જરાય શોભતા નથી.”
એવામાં જંગલના શિકારી કૂતરાઓનો ભસવાનો અવાજ સંભળાયો. સોનુ જીવ બચાવવા માટે દોડ્યું. તેના પાતળા પગની મદદથી તે ખૂબ ઝડપથી દોડીને કૂતરાઓથી ઘણું આગળ નીકળી ગયું. પરંતુ રસ્તામાં કાંટાળી ઝાડીઓ આવી. દોડતી વખતે સોનુના લાંબા શિંગડાં ઝાડીની ડાળીઓમાં ભરાઈ ગયાં. તે લાખ પ્રયત્નો છતાં પણ નીકળી શક્યું નહીં. કૂતરાઓ નજીક આવી રહ્યા હતા. સોનુ સમજી ગયું કે જેને તે કદરૂપા પગ માનતો હતો તેણે તેનો જીવ બચાવ્યો, પણ જે શિંગડાં પર ઘમંડ હતો તે જ તેના મૃત્યુનું કારણ બન્યા.
