કરસન નામનો એક ખેડૂત હતો, જે ખૂબ જ લાલચુ અને આળસુ હતો. તે ક્યારેય ખેતરમાં કામ કરવા માંગતો નહોતો. એક દિવસ તેને એક સાધુ મહારાજે એક સુંદર કૂકડો આપ્યો. સાધુએ કહ્યું, “કરસન, આ એક જાદુઈ કૂકડો છે. તે જ્યારે પણ વહેલી સવારે બાંગ પોકારશે ત્યારે તેના પાંખોમાંથી સોનાનો એક સિક્કો ખરી પડશે.”
કરસને કૂકડાને ઘરમાં ખૂબ કાળજીપૂર્વક રાખ્યો. રોજ સવારે કૂકડો બાંગ પોકારતો અને કરસનને સોનાનો સિક્કો મળતો. કરસન ટૂંક સમયમાં મોટો ધનવાન બની ગયો અને ગામમાં વ્યાજખોરી કરવા લાગ્યો. પરંતુ તેના હૃદયમાં લોભ વધતો જ ગયો. તેણે વિચાર્યું, “રોજ માત્ર એક જ સિક્કો મળે છે! જો હું કૂકડાનું પેટ ચીરી નાખું, તો મને બધા જ સિક્કા એક સાથે મળી જશે.”
એક રાત્રે કરસને લાલચમાં આવીને કૂકડાને મારી નાખ્યો. જ્યારે તેણે જોયું, ત્યારે કૂકડાના પેટમાં કોઈ સોનાના સિક્કા નહોતા! તે સામાન્ય કૂકડો જ હતો, જેને સાધુએ પોતાની શક્તિથી જાદુઈ બનાવ્યો હતો. કરસનને તેનો દૈનિક સોનાનો સિક્કો પણ ગુમાવવો પડ્યો અને લોભને કારણે તે પાછો ગરીબ બની ગયો.
