એક ઘનઘોર, પ્રાકૃતિક અને અત્યંત સુંદર જંગલના બરાબર મધ્યમાંથી એક મોટી, ઊંડી અને ખળખળ વહેતી નદી પસાર થતી હતી. નદીના આ કાંઠે એક ગીચ જંગલ હતું, જ્યાં ઘણા બધા નાના-મોટા પ્રાણીઓ રહેતા હતા. આ પ્રાણીઓમાં ‘સન્ની’ નામનો એક નાનો, હિમ જેવો સફેદ અને ખૂબ જ ચતુર તથા સાહસિક સસલો પણ વસવાટ કરતો હતો. સન્ની પોતાના મિત્રો પ્રત્યે ખૂબ જ દયાળુ હતો અને કાયમ નવી નવી વાતો શીખવાનો ઉત્સાહ ધરાવતો હતો.
નદીના સામેના કાંઠે એક અદ્ભુત અને રસદાર ફળોની વાડી આવેલી હતી. ત્યાં પાકાં પીળાં જામફળ, મીઠી રસદાર કેરીઓ, લાલચોળ સફરજન અને દ્રાક્ષના ઘાસાદાર મંડપો હતા. બધાં પ્રાણીઓ તે ફળો ખાવાની તીવ્ર ઈચ્છા ધરાવતાં હતાં, પરંતુ નદીમાં ‘કાલિયા’ નામની એક ભયાનક અને રાક્ષસી કાયા ધરાવતી મગર રહેતી હતી. જે પણ પ્રાણી નદી પાર કરીને સામે કાંઠે જવાનો પ્રયત્ન કરતું, કાલિયા મગર તેને પોતાના તીક્ષ્ણ દાંત વડે પકડીને આહાર બનાવી લેતી હતી. આથી ડરના માર્યા કોઈ પણ પ્રાણી નદી કિનારે જવાની પણ હિંમત કરતું નહોતું.
એક દિવસ સન્ની સસલાએ વિચાર્યું કે માત્ર ડરના માર્યા હાથ પર હાથ ધરીને બેસી રહેવાથી કોઈ મુશ્કેલી ઉકેલાતી નથી. તેણે જંગલના બધા નાના પ્રાણીઓ જેવાં કે ખિસકોલી, હરણ અને સસલાઓને એકઠા કર્યા અને કહ્યું, “મિત્રો! જો આપણે માત્ર ડરતા રહીશું તો ક્યારેય સામે કાંઠે રહેલાં મીઠાં ફળોનો સ્વાદ ચાખી શકીશું નહીં. જો આપણે હિંમત, એકતા અને બુદ્ધિનો ઉપયોગ કરીએ તો આ અશક્ય કામ પણ શક્ય બની શકે છે.”
બધાં પ્રાણીઓએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, “પણ સન્ની! તે ભયાનક કાલિયા મગરથી આપણે કેવી રીતે બચી શકીએ? તે તો આપણને એક જ ક્ષણમાં ગળી જશે!”
સન્ની સસલાએ અત્યંત ચતુર યોજના બનાવી. તે એકલો નદી કિનારે ગયો અને સુરક્ષિત ટેકરા પર ઊભા રહીને મોટેથી બૂમ પાડી, “હે કાલિયા મગરજી! આપણા જંગલના રાજા સિંહ સાહેબે નદીમાં રહેતી બધી જ મગરોની ગણતરી કરવાનો આદેશ આપ્યો છે! રાજાજી નદીના તમામ મગરો માટે એક વિશાળ અને ભવ્ય ભોજન સમારંભ યોજી રહ્યા છે. શું તમે કહી શકો કે આ નદીમાં તમારી સાથે કુલ કેટલી મગરો રહે છે?”
કાલિયા મગર ખૂબ જ અહંકારી અને ખાવધરી હતી. ભવ્ય દાવતનું નામ સાંભળીને તેની જીભમાંથી લાળ ટપકવા લાગી. તેણે કહ્યું, “અમે તો આ આખી નદીમાં સો કરતાં પણ વધુ મગરો છીએ!”
સન્નીએ મુસ્કુરાઈને કહ્યું, “જો તમારે બધાએ રાજાજીની દાવતમાં ભાગ લેવો હોય તો આ કાંઠાથી સામેના કાંઠા સુધી તમારી બધી જ મગરોને એક સીધી લાઇનમાં ગોઠવી દો, જેથી હું ચોકસાઈથી તમારી ગણતરી કરી શકું અને રાજાજીને અહેવાલ આપી શકું.”
દાવતની લાલચમાં આવીને કાલિયા મગરે પોતાની બધી જ મગર મિત્રોને બોલાવી લીધી અને નદીના આ કાંઠાથી સામેના કાંઠા સુધી પૂલની જેમ એક મજબૂત સીધી લાઇન બનાવી દીધી.
સન્ની સસલાએ સેકન્ડનો પણ બગાડ કર્યા વિના હિંમતભેર આગળ વધીને પહેલી મગરની પીઠ પર છલાંગ લગાવી અને ગણવાનું શરૂ કર્યું, “એક… બે… ત્રણ… ચાર…” સન્ની અત્યંત ફૂર્તીથી એક પછી એક મગરની પીઠ પર કૂદતો કૂદતો નદીના સામેના કાંઠે સુરક્ષિત રીતે પહોંચી ગયો!
સામેના કાંઠે પહોંચીને સન્નીએ મોટા અવાજે હસીને કહ્યું, “કાલિયા મગરજી! કોઈ દાવત નહોતી યોજાઈ, આ તો મારી બુદ્ધિ અને સાહસની કસોટી હતી!”
કાલિયા મગર હાથ ઘસતી રહી ગઈ. સન્ની સસલાના આ અદ્ભુત સાહસથી નદી પાર કરવાનો માર્ગ ખુલ્લો થઈ ગયો અને તેણે પોતાના બધા મિત્રો માટે સામેના કાંઠેથી મીઠાં ફળો લાવવાનું શરૂ કર્યું.
આ વાર્તા આપણને શીખવે છે કે કદમાં નાના હોવા છતાં જો મનમાં અખંડ સાહસ, ધૈર્ય અને ચતુર બુદ્ધિ હોય તો ગમે તેવી મોટી મુશ્કેલી અને શક્તિશાળી શત્રુને પણ પરાજિત કરી શકાય છે.
