એક કદાવર અને અહંકારી હાથી ગજરાજ સુંઢ હલાવતો આખા વનમાં રખડતો અને નાના જીવોની ઠેકડી ઉડાડતો હતો. એક દિવસ તે એક વડલાના ઝાડ નીચે ઊભો હતો ત્યારે ચીકુ નામની રમતિયાળ ખિસકોલીએ તેના પર નાનું ફળ ફેંક્યું. હાથીએ ક્રોધિત થઈને ચીકુને તેની નબળાઈ યાદ કરાવી મજાક ઉડાવી.
ચીકુએ નમ્રતાપૂર્વક કહ્યું કે કદમાં નાના હોવું એ કોઈ ખામી નથી, આપત્તિમાં નાનો જીવ પણ મદદરૂપ બની શકે છે. હાથી હસીને જતો રહ્યો. બે અઠવાડિયા પછી વનમાં શિકારીઓએ દોરડાની જાળ પાથરી અને ગજરાજ તેમાં જકડાઈ ગયો. પોતાના મહાકાય બળ છતાં હાથી તે જાળ કાપી શક્યો નહીં અને દર્દથી ચીસો પાડવા લાગ્યો.
ખિસકોલી ચીકુ તરત જ તેની વહારે દોડી આવી. પોતાના નાના પરંતુ અતિ તીક્ષ્ણ દાંત વડે તેણે થોડી જ મિનિટોમાં આખી જાળના જાડા દોરડા કાપી નાખ્યા અને ગજરાજનો જીવ બચાવ્યો. ગજરાજની આંખમાં આંસુ આવી ગયા અને તેણે ચીકુની માફી માંગી નમ્રતા સ્વીકારી.
