એક લીલાછમ જંગલના રસ્તા પર એક મોટો, લીલથી ઢંકાયેલો અને અત્યંત લપસણો પથ્થર આવેલો હતો. આ પથ્થર જંગલના નાના જીવજંતુઓ માટે એક ઊંચા પર્વત સમાન હતો. તે જ જંગલમાં ‘મિની’ નામની એક અતિશય નાની પરંતુ અદ્ભુત હિંમત ધરાવતી કીડી રહેતી હતી.
એક બપોરે મિની કીડીને જમીન પરથી ખાંડનો એક મોટો, મીઠો અને ભારે ટુકડો મળ્યો. મિની કીડીએ તે ખાંડનો ટુકડો પોતાના મોંમાં પકડ્યો અને પોતાના દર તરફ જવા માટે લપસણા પથ્થર પર ચડવાનું શરૂ કર્યું.
પરંતુ પથ્થર ખૂબ જ લપસણો હતો. મિની કીડી થોડી ઊંચે ચડી કે તુરંત જ દડીને નીચે પડી ગઈ! ખાંડનો ટુકડો પણ દૂર જઈ પડ્યો.
નજીકના ઝાડ નીચે બેઠેલું ‘બંટી’ નામનું સસલું આ જોઈને હસવા લાગ્યું, “અરે મિની કીડી! તું કદમાં આટલી નાની છે અને આ પથ્થર તારા માટે વિશાળ પર્વત જેવો છે. તું આ પથ્થર ક્યારેય ચડી નહીં શકે. આ પ્રયત્ન છોડી દે!”
મિની કીડીએ હિંમત ન હારી. તેણે બંટી સસલા તરફ જોયું અને કહ્યું, “બંટી ભાઈ! હાર માની લેવી એ જ ખરી નિષ્ફળતા છે. જો હું પ્રયત્ન કરતી રહીશ, તો હું જરૂર સફળ થઈશ.”
મિની કીડીએ બીજી વાર ખાંડનો ટુકડો ઊંચક્યો અને ચડવાનું શરૂ કર્યું. બીજી વાર પણ તે લપસીને પડી ગઈ. ત્રીજી વાર, ચોથી વાર, અને પાંચમી વાર પણ મિની કીડી ચડતાં ચડતાં નીચે પડી ગઈ!
પરંતુ મિની કીડીની આંખોમાં જરાય ડર કે આળસ નહોતી. તેણે દરેક પછાડા પછી બમણા ઉત્સાહથી ફરીથી ચડવાનું શરૂ કર્યું. છઠ્ઠી અને સાતમી વાર તેણે પોતાના ચાલવાના પંજા પથ્થરની નાની તિરાડોમાં મજબૂત રીતે ભરાવ્યા. ધીમે ધીમે, એક એક ઇંચ આગળ વધતાં વધતાં, આખરે મિની કીડી ખાંડના ટુકડા સાથે પથ્થરની સૌથી ઊંચી ટોચ પર પહોંચી ગઈ!
આ જોઈને જંગલના તમામ પ્રાણીઓ — ખિસકોલી, ચકલીઓ અને બંટી સસલું દંગ રહી ગયા! બધા પ્રાણીઓએ મિની કીડીની અદ્ભુત હિંમત અને સતત પ્રયત્નની તાળીઓ પાડીને સરાહના કરી. બંટી સસલાએ કાન પકડીને માફી માગી.
આ વાર્તા આપણને સુંદર બોધ આપે છે કે ‘કોશિશ કરને વાલોં કી કભી હાર નહીં હોતી’. જીવનમાં ગમે તેવી નિષ્ફળતાઓ આવે, પણ જો આપણે અવિચળ હિંમત અને સતત પરિશ્રમ રાખીશું, તો ગમે તેવો ઊંચો પર્વત પણ પાર કરી શકીશું.
