એક મોટા તળાવમાં સેંકડો દેડકાઓ ખૂબ જ શાંતિથી રહેતા હતા. તેઓ કોઈના નિયંત્રણ વગર સ્વતંત્ર રીતે પાણીમાં કૂદતા અને રમતા. પરંતુ સમય જતાં તેમને લાગ્યું કે તેઓ અન્ય વન્ય જીવોની જેમ શાસન ધરાવતા નથી. તેથી તેમણે વનદેવતાને પ્રાર્થના કરી કે તેમને એક શક્તિશાળી રાજા મોકલે.
વનદેવતાએ તેમની મૂર્ખામી પર હસીને તળાવમાં એક મોટું લાકડાનું ચોસલું ફેંક્યું. પહેલા તો દેડકાઓ તેનાથી ડરી ગયા, પણ પછીથી તેમણે જોયું કે તે હલનચલન પણ કરી શકતું નથી. તેઓ તેના પર કૂદવા લાગ્યા અને વનદેવતાને ફરી ફરિયાદ કરી, “આ તો સાવ આળસુ રાજા છે! અમને કોઈ સક્રિય રાજા આપો.”
વનદેવતા ક્રોધે ભરાયા અને તેમણે તળાવમાં એક ભૂખ્યા બગલાને રાજા તરીકે મોકલ્યો. બગલાએ આવીને તરત જ પોતાનું સામ્રાજ્ય જમાવ્યું અને દરરોજ દેડકાઓને પકડી-પકડીને ખાવાનું શરૂ કર્યું. દેડકાઓને તેમની ભૂલ સમજાઈ પરંતુ હવે કોઈ બચવાનો માર્ગ નહોતો. આ વાર્તા બિનજરૂરી મોહથી દૂર રહેવાની શીખ આપે છે.
